Biologia

Układ Rh, nazwany tak od rezusów, w których krwi po raz pierwszy go odkryto, zawiera ponad 40 antygenów, znanych jako czynniki Rh. Najważniejszym antygenem tego układu jest peptyd D. Około 85% mieszkańców USA pochodzenia zachodnioeuropejskiego jest Rh-dodatnich. Oznacza to, że na powierzchni krwinek czerwonych mają oni antygen D. Około 15% tej populacji jest Rh-ujemna i nie ma antygenu D. Inaczej niż w przypadku grup krwi układu ABO, osobnicy Rh-ujem-ni zazwyczaj nie produkują przeciwciał przeciwko antygenowi D (anty-D). Do produkcji tych przeciwciał dochodzi jednak pod wpływem ekspozycji na krew Rh-dodatnią. Allel kodujący antygen D dominuje nad allelem jego braku. Ludzie Rh-ujemni są więc homozygotami recesywnymi, a Rh pozytywni heterozygotami lub homozygotami dominującymi. Jest wiele rodzajów niezgodności występujących między matką i płodem, lecz konflikt Rh jest najgroźniejszy. Jeśli kobieta jest Rh-ujemna, a ojciec dziecka Rh-dodatni, płód również może być Rh-dodatni, jeśli odziedziczy po ojcu allel D. Zazwyczaj mieszanie krwi matki i płodu nie zachodzi; wymiana składników odżywczych, tlenu i innych związków odbywa się przez łożysko. W ostatnim okresie ciąży lub podczas porodu niewielkie ilości krwi płodu mogą przejść przez uszkodzenia w starzejącym się łożysku. Czerwone krwinki płodu z antygenem D aktywują układ odpornościowy matki, stymulując limfocyty B do produkcji przeciwciał wobec niego. Podczas kolejnej ciąży przeciwciała anty-D matki przechodzą przez łożysko i dostają się do krwi płodu, gdzie łączą się z antygenem D na powierzchni płodowych erytrocytów, powodując ich hemolizę.