Biologia

Niestrawiony materiał, np. celuloza pochodząca z pokarmu roślinnego, wraz z niewchłoniętą papką pokarmową przedostaje się do jelita grubego. Jelito grube, nazwane tak ze względu na większą niż jelito cienkie średnicę, ma ok. 1,3 m długości. Jelito cienkie przechodzi w jelito grube ok. 7 cm powyżej jego zakończenia, zwanego jelitem ślepym. Od końca jelita ślepego odchodzi wyrostek robaczkowy. Zwierzęta roślinożerne, np. króliki, mają obszerne funkcjonujące jelito ślepe, w którym bakterie trawią celulozę. Rola jelita ślepego i wyrostka robaczkowego u człowieka nie jest znana; narządy te uważa się za szczątkowe. Jelito grube, począwszy od jelita ślepego do jelita prostego, czyli odbytnicy, nosi nazwę okrężnicy. W jelicie grubym rozróżnia się następujące odcinki: jelito ślepe, okrężnicę wstępującą, okrężnicę poprzeczną, okrężnicę zstępującą, okrężnicę esowatą, odbytnicę i otwór odbytowy, przez który usuwane są niestrawione resztki pokarmu. Z treści pokarmowej, która wolno przesuwa się przez jelito grube, absorbowane są woda i sód, a treść wypełniająca jelito stopniowo zmienia konsystencję, tworząc kał. Bakterie zasiedlające jelito grube wykorzystują resztki pokarmowe, a swojego żywiciela „nagradzają", produkując witaminę K i niektóre witaminy z grupy B, które są absorbowane i wykorzystywane przez żywiciela. Należy zwrócić uwagę na różnicę między eliminacją niestrawionych resztek pokarmu a wydalaniem.